منوی اصلی
سامانه ها و خدمات

نظرسنجی
کیفیت خدمات دهی مرکز حضرت زهرا(س) را چگونه ارزیابی می کنید؟

عالی
خوب
متوسط
ضعیف

آمار بازدید کنندگان
بازديدکنندگان اين صفحه: 3075
بازديدکنندگان امروز: 46
کل بازديدکنندگان: 1386034
بازديدکنندگان آنلاين: 5
زمان بارگزاري صفحه: 0.6240 ثانيه
تعریف حاکمیت بالینی

 

حاکمیت بالینی

 حاکمیت بالینی چارچوبی است که در آن سازمانهای مراقبت سلامت، با به وجود آوردن محیطی که در آن مراقبت های بالینیِ متعالی می تواند پرورش یابد، در زمینه ی ارتقای مداوم کیفیت و صیانت از استانداردهای عالی پاسخگو می گردند.
  حاکمیت بالینی اولین بار در سال 1997، توسط سیستم سلامت انگلیس معرفی و در سال 1998 به تدریج مراحل اجرایی آن آغاز شده است. و به تبع آن در کشورهای استرالیا، ایرلند نیز به اجرا درآمده است.

چرا حاکمیت بالینی لازمست ؟

به دلیل بالارفتن انتظارات بیماران و مراقبت کنندگان:
هر چه آگاهی بیماران نسبت به سلامت و حقوق مرتبط به آن بالاتر رود، انتظارات آنها نیز بالاتر خواهد رفت. مسلما انتظارات امروز بیماران از سلامت بسیار بیشتر از سالها پیش می باشد. وظیفه حاکمیت بالینی پاسخگویی به این مطالبات می باشد.
وابستگیهای روز افزون مربوط به بیماران (نظیر گذار اپیدمیولوژیک، تغییر بارِ بیماریها و افزایش بیماریهای مزمن):
اگر دهه های پیش، بار بیماریهای عفونی بیشترین اثرات را داشتند امروزه بیماریهای مزمن نظیر بیماریهای قلبی، افزایش فشار خون ، دیابت و ... که مدیریت درمانی آنها پیچیده تر می باشد جایگزین بیماریهای عفونی می شود. در نتیجه نیاز به یک رویکرد قوی تر با چارچوبی مشخص تر که حاکمیت بالینی این چارچوب را فراهم می نماید، می باشد.

تغییرات دموگرافیک در جامعه:
افزایش امید به زندگی سبب مسن شدن جمعیت و افزایش شیوع بیماریهای مربوط به کهنسالی می شود.

پیشرفتهای تکنولوژی سلامت:
هر چه زمان می گذرد تکنولوژیهای پیشرفته تری پا به عرصه خواهد گذاشت. این تکنولوژیها، اگرچه تا حدی می تواند باعث ارتقای کیفیت مراقبت سلامت شود به همان نسبت، بر هزینه ها و پیچیدگیهای نظام سلامت خواهد افزود. در نتیجه نیاز به مدیریت این هزینه ها و پیچدگیها، از ضرورتهای نظام سلامت می باشد.

توجه روز افزون به کیفیت:
کیفیت در ارایه خدمت مهمترین جز بقای سازمانهای ارائه کننده خدمت می باشد. سازمانهای مراقبت سلامت نیز از این قاعده مسثنی نمی باشد.

برجسته شدن حقوق بیمار و توجه به منشور آن:
خوشبختانه در نظام سلامت کشور توجه به حقوق بیمار و منشور آن در سالهای اخیر، مورد توجه قرار گرفت. حاکمیت بالینی با در گیر کردن بیماران در امر مراقبتهای خود به بهترین نحو به این نیاز پاسخ می دهد.
تمام موارد اشاره شده در بندهای بالا تغییرات در سیاستهای سلامت را ایجاب می نماید.


تعاریف و مفاهیم حاکمیت بالینی

 حاکمیت بالینی که در اصل در خدمات ملی سلامت انگلستان ایجاد شده است، واژه ای برای توصیف رویکردی نظامند جهت حفظ و ارتقاء کیفیت مراقبت بیماران در نظام سلامت است. از سایر تعاریفی که در خصوص حاکمیت بالینی مطرح شده است می توان به موارد زیر اشاره نمود:

 حاکمیت بالینی، ابزار دستیابی به کیفیت پاسخگو و محمل اصلی ارتقاء مستمر کیفیت مراقبت از بیمار.
مکانیسم قدرتمند و نوین و جامع برای تضمین استانداردهای متعالی مراقبت های بالینی از طریق NHS و بهبود مستمر کیفیت خدمات.

  چارچوبی است که در آن سازمان های NHS با ایجاد محیطی که در آن تعالی در مراقبت بالینی فراگیر خواهد بود، در مقابل بهبود مداوم کیفیت خدمات و حفظ استانداردهای بالای مراقبت مسئول می باشند (تعریف رسمی NHS).

این تعریف قصد دارد که سه ویژگی کلیدی را تضمین کند:
    - استانداردهای سطح بالای مراقبت
    - مسئولیت و پاسخگویی واضح برای استانداردهای مذکور
    - بهبود مستمر پایدار

طرح حاکمیت بالینی برای افزایش رضایت بیمار در مراکز درمانی با چهار محور افزایش پاسخگویی و رضایتمندی، استانداردسازی و تضمین کیفیت خدمات درمانی، بازآموزی کارکنان و اعتباربخشی اجرا می شود.و لازم به ذکر است اجرای برنامه های طرح حاکمیت بالینی بدون مشارکت کلیه پزشکان ، پرستاران و کارکنان این مراکز قابل اجرا نمی باشد .
از ابتدایی‌ترین مکان‌هایی که خدمات بهداشتی ارایه می‌شود تا بالاترین سطوح فوق تخصصی باید کیفیت و ایمنی بیمار در تمام فرآیندها در نظر گرفته شود.
مکانیسم جدید و جامعی جهت ارتقاء دائم کیفیت خدمات و رعایت بالاترین استانداردهای ممکن در سازمان. هدف ایده حاکمیت بالینی اینست که محیطی را فراهم سازد که کارکنان بخش سلامت به شکل منظم و مستمر به این مسئله فکر کنند که چگونه بهتر میتوانند کار کنند.
چارچوبی که سازمانهای ارائه دهنده خدمات سلامت را موظف به رعایت اصول تعالی خدمات بالینی نموده و از این طریق آنها را در مقابل حفظ و ارتقای کیفیت خدماتی که ارائه می دهند پاسخگو می گرداند.
حاکمیت بالینی فرصتی است برای یافتن راههای به حرکت در آوردن افراد با وضعیت سستی و رخوت فعلی به سمت فرهنگی چالش انگیزتر که در آن، آموزش فعال، صحبت کردن به همراه شنیدن و گوش کردن، و پرسیدن با هدف یادگیری و توسعه، موج می زند.
در بسیاری از کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه دولت‌ها و نظام های سلامت درگیر فرآیندهایی هستند که هدف آنها حفظ و ارتقای مداوم کیفیت خدمات سلامتی است.
هر نظام ارتقای کیفیتی باید ملزومات و شرایط فرهنگی و نظام سلامت کشور را در نظر گرفته و به اصطلاح بومی باشد. در این میان مفهومی با عنوان حاکمیت خدمات بالینی در کشورهای دیگر آزمون موفقی داشته و مورد توجه قرار گرفته است.
بنا بر تجربه‌های موجود در وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی و برخی دانشگاه‌های علوم پزشکی انتظار می‌رود حاکمیت خدمات بالینی مکانیسم بهتری برای ارتقاء کیفیت خدمات در بخش سلامت باشد.